17 definiții pentru țuhaus

Explicative DEX

ȚUHAUS, țuhausuri, s. n. (Arg.) Închisoare. – Din germ. Zuchthaus.

țuhaus sn [At: (a. 1765) IORGA, S. D. XII, 76 / V: ~hta~, țucta~, țucaos, țeh~ / Pl: ~uri / E: ger Zuchthaus] (Arg) 1 Închisoare. 2 Arest (1).

ȚUHAUS sbst. Arest (în spec. în graiul militarilor): auzi d-ta, să-mi vorbească de libertate, tocmai cînd știa că viu de la ~! (BAS.) [germ. Zuchthaus].

ȚUHAUS s. n. (Arg.) Închisoare. – Din germ. Zuchthaus.

ȚUHAUS s. n. (Argou) Închisoare. Auzi d-ta, să-mi vorbească de libertate tocmai cînd știa că viu de la țuhaus. BASSARABESCU, la TDRG.

țuháŭs n., pl. urĭ (germ. zucht-haus). Munt. Fam. Arest.

țehaus sn vz țuhaus

țucaos sn vz țuhaus

țuctaus sn vz țuhaus

țuhtaus sn vz țuhaus

Ortografice DOOM

țuhaus (arg., înv.) (desp. -haus) s. n., pl. țuhausuri

țuhaus (arg., înv.) (-haus) s. n., pl. țuhausuri

țuhaus s. n. (sil. -haus), pl. țuhausuri

Etimologice

țuhaus (-suri), s. n. – Arest. Germ. Zuchthaus (Tiktin; Graur, BL, III, 24; Iordan, BF, IV, 202), cf. rus. cihaus < germ. Zeighaus (Sanzewitch 200).

Argou

a sta la țuhaus expr. a fi la închisoare.

Sinonime

ȚUHAUS s. v. arest, închisoare, ocnă, penitenciar, pușcărie, temniță.

țuhaus s. v. AREST. ÎNCHISOARE. OCNĂ. PENITENCIAR. PUȘCĂRIE. TEMNIȚĂ.

Intrare: țuhaus
  • silabație: țu-haus info
substantiv neutru (N24)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țuhaus
  • țuhausul
  • țuhausu‑
plural
  • țuhausuri
  • țuhausurile
genitiv-dativ singular
  • țuhaus
  • țuhausului
plural
  • țuhausuri
  • țuhausurilor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țehaus
  • țehausul
plural
  • țehausuri
  • țehausurile
genitiv-dativ singular
  • țehaus
  • țehausului
plural
  • țehausuri
  • țehausurilor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țuhtaus
  • țuhtausul
plural
  • țuhtausuri
  • țuhtausurile
genitiv-dativ singular
  • țuhtaus
  • țuhtausului
plural
  • țuhtausuri
  • țuhtausurilor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țuctaus
  • țuctausul
plural
  • țuctausuri
  • țuctausurile
genitiv-dativ singular
  • țuctaus
  • țuctausului
plural
  • țuctausuri
  • țuctausurilor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țucaos
  • țucaosul
plural
  • țucaosuri
  • țucaosurile
genitiv-dativ singular
  • țucaos
  • țucaosului
plural
  • țucaosuri
  • țucaosurilor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)
info
Aceste definiții sunt compilate de echipa dexonline. Definițiile originale se află pe fila definiții. Puteți reordona filele pe pagina de preferințe.
arată:

țuhaus, țuhausurisubstantiv neutru

etimologie:

info Lista completă de definiții se află pe fila definiții.